W ostatnią niedzielę na warszawskim Ursusie miały miejsce obchody upamiętniające Wydarzenia Czerwca ’76 – strajk podjęty w blisko 100 zakładach, w tym m. in. w Radomiu, Ursusie i Płocku, które stały się jednym z kluczowych momentów naszej trudnej historii – przykładem odważnej walki o wolność i suwerenność, głos sprzeciwu robotników, którzy odważyli się przeciwstawić komunistycznemu aparatowi bezprawia. Ich heroizm przyczynił się do wielkiego zrywu narodowego, w tym powstania KORu, ROPCIO oraz ostatecznie do powołania do życia Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”.
Nasza ZOZ otrzymała olbrzymie wyróżnienie – zostaliśmy poproszeni przez Zarząd Regionu Mazowsze NSZZ „Solidarność” o delegowanie jednej osoby do pocztu sztandarowego Regionu Mazowsze podczas wspomnianych uroczystości. Propozycję przyjęliśmy niezwykle entuzjastycznie, a naszą Organizację reprezentowali – w poczcie sztandarowym nasz Skarbnik, Kol. Sławomir Peregończuk oraz w roli fotoreportera Sekretarz, czyli Kol. Łukasz Polak.
Na obchody, które tradycyjnie rozpoczęła uroczysta msza święta, ze sztandarami stawiło się wielu przedstawicieli „Solidarności” z całego Mazowsza, wśród nich delegacje z kilku Komisji Zakładowych, przedstawiciele rządu oraz różnych instytucji. Na obchody przybyli przedstawiciele Prezydenta RP – Pan Minister Andrzej Dera oraz Premiera – Pani Minister Izabela Antos, Pani Wicemarszałek Sejmu RP Małgorzata Gosiewska oraz Marszałek Senior Antoni Macierewicz.
Wszystkich zgromadzonych powitał Przewodniczący NSZZ „Solidarność” Ursusa Andrzej Kierzkowski. Podczas głównych obchodów zostały odczytane listy od Prezydenta, Premiera oraz Przewodniczącego Komisji Krajowej Piotra Dudy (list odczytał Zastępca Przewodniczącego Komisji Krajowej Bogdan Kubiak), delegacje złożyły wieńce pod pomnikiem Czerwca ’76. Bardzo poruszającym momentem uroczystości było złożenie kwiatów przez świadka i uczestnika Wydarzeń Czerwca ’76 oraz ofiarę represji komunistycznych Pana Jana Wójcickiego. Znamiennym jest, iż na obchodach nie był obecny nikt z kierownictwa Instytutu Pamięci Narodowej.
Już po zakończeniu części oficjalnej była chwila na rozmowy kuluarowe. Jedną z milszych rzeczy jakie usłyszeliśmy było to, że jesteśmy postrzegani jako przyszłość „Solidarności”, niezbędną zmianę pokoleniową, tym bardziej cenną, że w dzisiejszych czasach pracownicy nie widzą często sensu w zrzeszaniu się, nie traktują przynależności do związku zawodowego jako sposobu, dzięki któremu byliby w stanie razem z innymi zawalczyć o lepsze warunki pracy i płacy. Możemy mieć jedynie nadzieję, że okażemy się godnymi kontynuatorami.
